ಗ್ರೆಗೋರಿಯನ್ ಕ್ಯಾಲಂಡರ್ ಪ್ರಕಾರ ಇರುವ ೧೨ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಫೆಬ್ರವರಿ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕದು. ಇತರ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ ೩೦ ಅಥವಾ ೩೧ ದಿನಗಳಿದ್ದರೆ, ಫೆಬ್ರವರಿಗೆ ೨೮ ದಿನಗಳು ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ೪ ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ದಿನವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಭಾಗ್ಯವೂ ಈ ಮಾಸಕ್ಕೇ ದೊರೆತಿದೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಅಧಿಕವರ್ಷ (ಲೀಪ್ ಇಯರ್) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಕಾಲಮಾನದ ಈ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮೆಂಟ್ ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಎಂದರೆ ೧೬ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಆದದ್ದು.
ಸನಾತನ ಭಾರತದ ಕಾಲಮಾನವಾದರೋ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನವೂ, ಅತ್ಯಂತ ನಿಖರವೂ ಆಗಿದೆ. ಭೂಗೋಳದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಾಯಣ- ದಕ್ಷಿಣಾಯನಗಳ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ವಸಂತ, ಗ್ರೀಷ್ಮ, ವರ್ಷ, ಶರತ್, ಹೇಮಂತ ಮತ್ತು ಶಿಶಿರ ಋತುಗಳೆಂದು ವಿಭಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯುಗಾದಿಗೆ ಹಳೆಯ ಸಂವತ್ಸರವೂ, ಶಿಶಿರ ಋತುವೂ ಕಡೆಯಾಗುವುದು; ಯುಗಾದಿಯಿಂದ ಹೊಸವರ್ಷವೂ ವಸಂತ ಋತುವೂ ಆರಂಭವಾಗುವುದು.
ಹಾಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಫೆಬ್ರವರಿಯು, ಅರ್ಧ ತಿಂಗಳು ಚಳಿಗಾಲವೆನ್ನುವ ಶಿಶಿರ ಋತುವೂ, ಇನ್ನರ್ಧ ತಿಂಗಳು ಸಂತಸಮಯ ವಸಂತ ಋತುವೂ ಇರುವ ಮಾಸ.
ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವಿಯೊಬ್ಬ ಮ್ಲಾನವದನನಿಗೆ, “ವಸಂತ ಬಂತೆಂದರೆ ಇನ್ನು ಶಿಶಿರ ದೂರವಿರುವುದೇನು?” ಎನ್ನುತ್ತಾ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬುತ್ತಾನೆ.